– दिपिका शर्मा 
नेपालमा महिला र किशोरीमाथि हुने हिंसा केवल व्यक्तिगत अपराध होइन; यो समाजमा गहिरो संरचनागत असमानता, पितृसत्तात्मक सोच र जातीय विभेदको प्रत्यक्ष परिणाम हो। इनिशा बिकको प्रकरणले दलित महिला र किशोरीहरूले भोग्नुपर्ने दोहोरो शोषण र अत्याचारको पीडा अझ स्पष्ट पारेको छ। प्रारम्भिक तथ्याङ्क र पोस्टमार्टम रिपोर्टले पुष्टि गरेको छ कि उनको मृत्यु बलात्कार र अत्यधिक रक्तस्रावका कारण भएको हो। उनी आफ्नै प्रेमीद्वारा बलात्कारको शिकार भएकी थिइन्।
निर्मला पन्त, अङ्गिरा पासी, बराह क्षेत्रकी बालिका, भागरथी भट्ट, सालिना पोखरेल, आरती भट्टराई, निशा तामाङ, अंशु गौतम, माया बिक, रश्मिता परियार र हालै इनिशा बिक—यी नामहरू केवल सूची होइनन्; यी हाम्रो समाजमा मौन अपराध र संरचनागत असमानताको जिउँदो प्रमाण हुन्। प्रत्येक घटनापछि आक्रोश देखिए पनि समयसँगै समाज, राज्य र न्याय प्रणाली मौन रहन्छ।
यस घटनामा अपराधीको सामाजिक स्थिति, सम्बन्ध वा प्रतिष्ठा न्याय प्राप्तिमा कुनै बाधा बन्नु हुँदैन। दोषीलाई तुरुन्त, निष्पक्ष र कडा कानुनी सजाय दिनु अपरिहार्य छ। अनुसन्धान सक्रिय, पारदर्शी र कडाइपूर्ण ढंगले सम्पन्न गरी, समाजमा शिक्षा र सचेतना अभियान सुदृढ गर्दै, हिंसा जन्माउने मानसिकता र संरचनामाथि स्पष्ट प्रश्न उठाएर भविष्यमा यस्ता जघन्य अपराध रोक्न ठोस कदम चाल्नु अपरिहार्य छ।
इनिशा बिकको बलात्कार र हत्या प्रकरण केवल व्यक्तिगत त्रासदी होइन; यो समाजमा संरचनागत हिंसा, जातीय विभेद र लैङ्गिक असमानताको दर्पण हो। के अपराधीलाई कडा सजाय नदिइए सरकारले साँच्चिकै मानव अधिकार र लैङ्गिक न्याय सुनिश्चित गर्ने जिम्मेवारी पूरा गरेको मान्न सकिन्छ?
स्नातक तह अध्ययनरत, लैङ्गिक अध्ययन, छात्रा
के एन्ड के इन्टरनेशनल कलेज
#JusticeForInishaBK #DalitWomenRights #GenderJusticeNepal #EndViolenceAgainstWomen
