विश्वभक्त दुलाल (आहुति) नेतृत्वको वैज्ञानिक समाजवादी कम्युनिष्ट पार्टीबाट केन्द्रीयदेखि जिल्ला तहसम्मका १३ जना नेताहरूको सामूहिक बहिर्गमनले नेपालका साना वाम दलहरूमा देखिँदै आएको संगठनात्मक अस्थिरता र वैचारिक अन्योललाई उजागर गरेको छ। यी नेताहरू नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा) मा समाहित हुने तयारीमा हुनु केवल व्यक्तिगत निर्णय मात्र नभई, वाम राजनीतिमा पुनःध्रुवीकरणको संकेतका रूपमा पनि हेर्न सकिन्छ।
वैज्ञानिक समाजवादी पार्टी मूलतः जातीय उत्पीडन, वर्गसंघर्ष र सामाजिक रूपान्तरणको एजेन्डामा आधारित दल हो। तर पछिल्लो समय संगठन विस्तार, जनआधार निर्माण र प्रभावकारी राजनीतिक हस्तक्षेपमा अपेक्षित सफलता हासिल गर्न नसक्दा नेतृत्वप्रति असन्तुष्टि बढ्दै गएको देखिन्छ। यही पृष्ठभूमिमा नेताहरूको बहिर्गमनलाई पार्टीभित्रको रणनीतिक र सांगठनिक कमजोरीसँग जोडेर बुझ्न सकिन्छ।
अर्कोतर्फ, नेकपाले विभिन्न वाम धारका नेता–कार्यकर्तालाई एकीकृत गर्दै आफूलाई पुनः बलियो वाम विकल्पका रूपमा स्थापित गर्ने रणनीति अख्तियार गरिरहेको छ। संयोजक प्रचण्ड र सहसंयोजक माधवकुमार नेपालको सक्रिय भूमिकाले असन्तुष्ट वाम समूहहरूलाई नेकपातर्फ आकर्षित गरिरहेको देखिन्छ। यसले नेकपाको संगठनात्मक शक्ति बढाउने मात्र होइन, आगामी निर्वाचन र राजनीतिक प्रतिस्पर्धामा वाम मत एकत्रित गर्ने प्रयासलाई पनि सघाउने संकेत गर्छ।
यस घटनाले वाम आन्दोलनभित्र वैचारिक निरन्तरता र संगठनात्मक स्थायित्वको चुनौती अझ गहिरिएको देखाउँछ। साना दलहरूका लागि दीर्घकालीन राजनीतिक अस्तित्व सुनिश्चित गर्न स्पष्ट कार्यदिशा, बलियो संगठन र जनसम्पर्क अपरिहार्य रहेको सन्देश पनि यस घटनाबाट प्रकट हुन्छ।
